Daar zijn ze dan, de foto’s van je fotoshoot zijn klaar en worden geleverd. Je kunt niet wachten om ze te bekijken. Je opent de foto’s op je computer en dan… is het even slikken. Want ondanks dat de foto’s super mooi zijn, vind je jezelf niet mooi op de foto staan. En dit kan toch een beetje teleurstellend zijn.
Onzekerheid of toch iets anders?
Hoe komt het toch dat velen dit gevoel van onzekerheid kennen wanneer ze naar foto’s van zichzelf kijken? Ik sta niet mooi op een foto, denk je bij jezelf. Waarom je jezelf niet mooi vindt op foto’s, heeft (deels) te maken met hoe wij onszelf (letterlijk) zien, en met ons brein. Als je thuis voor de spiegel staat, zie je er vaak veel leuker uit. Tenminste, dat vind je zelf. Waarschijnlijk staat die spiegel op een voordelige plek, waar het licht goed is. Maar er is meer aan de hand.
Mere-exposure effect
Ten eerste bestaat er zoiets als het mere-exposure effect. Mere…wat? In de psychologie staat dit zo bekend. Psycholoog Robert Zajonc heeft hier eind jaren 60 van de vorige eeuw al onderzoek naar gedaan en over gepubliceerd. Het komt er eigenlijk op neer dat hoe vaker je iets ziet, hoe leuker je het gaat vinden. En je spiegelbeeld zie je een aantal keer per dag, over het algemeen. Hier zijn we mee vertrouwd. Hoe komt het dan dat een foto plotseling zo vreemd aanvoelt?
De gespiegelde versie van jezelf
Als je in de spiegel kijkt zie je jezelf ook letterlijk in ‘spiegelbeeld’ . Uit onderzoek blijkt dat de gezichtshelft die rechts in beeld is, gebruikt wordt voor zelfherkenning. Dit heeft te maken met de functie ‘zelfherkenning’ die in onze linkerhersenhelft aanwezig is. Op foto’s focussen we dan onbewust nog steeds op de rechterhelft van ons gezicht. Wat dan eigenlijk de andere kant van ons gezicht is. En daar heb je het… Je kunt het niet thuisbrengen, maar het voelt ‘vreemd’.
Moraal van het verhaal?
Het zou kunnen dat je jezelf niet mooi vindt op een foto. Geen zorgen, dat is deels te danken aan ons brein en ons zelfbeeld en deels aan onzekerheid. Wees een beetje lief voor jezelf. Niemand is perfect, en dat hoeft ook helemaal niet. Maar bedenk dat de herinneringen die je vastlegt, voor altijd waardevol zijn, voor jezelf maar ook voor je geliefden. En hoe vaker je iets ziet, hoe leuker je het gaat vinden. Dus… gewoon heel vaak je foto’s bekijken of, beter nog, wat vaker een fotoshoot inplannen. Dan wen je vanzelf aan je eigen gezicht en kun je dolblij worden als je de fotoserie krijgt opgestuurd door je fotograaf.
Bronvermelding:
N. Brady e.a. ‘My left brain and me. A dissociation in het perception of self and others.’
L. Woertman. ‘Je bent al mooi. De schoonheid van imperfectie’
